interviews met en voor jongeren

Job: "Via YouTube kun je alles leren, daar heb je geen school voor nodig."

Job is 19 jaar. Hij heeft zichzelf een bijzonder ambacht aangeleerd: professioneel messen maken. Job is dyslectisch en hooggevoelig, waardoor het op school niet altijd goed ging. Hij zit nu op het mbo-hmc (hout meubileringscollege) in Rotterdam.

Job was als klein kind moeilijk hanteerbaar, kon heel boos worden en toonde soms niet gewenst sociaal gedrag. Na een aantal jaren werd duidelijk dat Job veel meer zag dan wat de meeste mensen zien. Hij zag bijvoorbeeld altijd kleuren om iemand heen. Ook kon hij niet tegen onrechtvaardigheid. Toen hij een keer zag hoe een moeder boos werd op haar huilend kind, schopte hij de moeder tegen het scheenbeen. Waarschijnlijk omdat hij het kind aanvoelde. Aanvankelijk ging hij naar de Vrije School, maar daar voelde hij zich totaal niet gezien en begrepen. Hij snapte helemaal niets van wat ze daar deden. Ook werd duidelijk dat hij behoorlijk dyslectisch was. Uiteindelijk maakte hij de overstap naar het bijzonder onderwijs. De individuele begeleiding deed hem goed en langzaam leerde hij hoe het onderwijssysteem in elkaar zat. Hij zette de knop om en besloot dat het het beste was om zich gewoon aan te passen. Toen hij met zijn ouders op zoek gingen naar een vervolgopleiding, wilde hij het liefst naar een mbo, waar je praktisch bezig kunt zijn. Helaas, eerst moest hij het vmbo-t volgen.

Zich zeer bewust van het idee dat school nu eenmaal bestaat omdat iemand het zo bedacht heeft en dat je er gewoon aan mee moet doen, maakte hij die vier jaar vol. Terwijl iedereen in de klas zat de kletsen en hij het erg chaotisch vond, luisterde hij naar de leraar. Hij snapte niets van die kinderen en had soms het gevoel dat de leraar alleen tegen hem aan het praten was. Hij nam zoveel op, dat het niet meer nodig was huiswerk te maken. Maar goed ook, want boeken lezen was geen doen voor hem vanwege zijn dyslectie. Op de mavo werd ook duidelijk dat hij een andere manier van leren en informatie opslaan had. Als hij een wiskunde som of opdracht kreeg, wist hij meteen het antwoord. Het zat gewoon in zijn hoofd en hij kon niet uitleggen hoe hij dat gedaan had. Na school bleef er genoeg tijd over om iets anders te gaan en Job ging op zoek. Hij zag een YouTube filmpje waarin iemand een mes maakte en dat sprak hem zo aan dat hij alles ervoer ging opzoeken. Die filmpjes waren allemaal in het Engels en daar was hij niet zo goed in, maar hij was zo gemotiveerd dat hij ieder woord dat hij niet begreep opzocht en zijn Engels nu perfect is. Daar had hij geen ‘woordjes leren op school’ voor nodig. Hij was sowieso alles vergeten wat hij op school uit zijn hoofd had moeten leren. In vier jaar tijd leerde hij zichzelf het ambacht ‘messen maken’, van het smeden van het mes tot het snijden van het houten handvat. En ze zijn prachtig en zeer professioneel.

Na de mavo kon hij eindelijk naar het mbo en ook daar koos hij voor een ambacht: meubelmaker. Uiteindelijk vindt Job dat je alles via YouTube kunt leren en geen school nodig hebt, maar je moet wel initiatief tonen en veel zelf uitzoeken. Je bent dan wel veel alleen bezig. Het voordeel van de school waar hij nu zit, is dat je gemakkelijker iets kunt vragen en meer samendoet. Ook geeft school een vast ritme en dat is voor veel kinderen fijn. Je moet dan je bed uit.

<< Ga terug naar de vorige pagina